Posłuchaj artykułu:

Sprawa: Kyberg Pharma Vertriebs-GmbH przeciwko Schutzverband gegen Unwesen in der Wirtschaft eV. Sąd odsyłający: Bundesgerichtshof (Niemcy). CELEX: 62024CJ0657. ECLI: EU:C:2026:657. Przedmiot: miejsce informacji obowiązkowych towarzyszących oświadczeniom zdrowotnym (Art. 10 ust. 2) w reklamie prasowej suplementu diety.

Sentencja (operatywna): (1) Art. 10 ust. 2 rozporządzenia nr 1924/2006 należy interpretować w ten sposób, że pisemna reklama mająca na celu promocję suplementu diety nie wchodzi w pojęcie „etykietowania” w rozumieniu tego przepisu. (2) Informacje obowiązkowe wymienione w tym przepisie nie muszą być zawarte w pisemnej reklamie promującej suplement diety, jeżeli są zawarte w etykietowaniu tego suplementu.
Diagram: hierarchia Art. 10 ust. 2 — etykietowanie ma pierwszeństwo przed prezentacją i reklamą
Ryc. 1. Hierarchia Art. 10 ust. 2: informacje lit. (a)–(d) przede wszystkim na etykietowaniu; prezentacja i reklama — dopiero gdy etykietowania nie ma. C-657/24: pisemna reklama ≠ etykietowanie.

1. Stan faktyczny: glukomannan, etykieta i reklama prasowa 2020

Kyberg Pharma wprowadza do obrotu suplement diety w postaci kapsułek zawierających m.in. glukomannan (mannan z konjac). Na opakowaniu produktu znajdowało się oświadczenie podkreślające znaczenie zróżnicowanej i zrównoważonej diety oraz zdrowego stylu życia — czyli informacja odpowiadająca Art. 10 ust. 2 lit. (a) rozporządzenia 1924/2006.

W 2020 r. Kyberg Pharma rozpowszechniła w prasie pisemnej reklamę promującą ten produkt, zawierającą m.in. sformułowania: „Lose weight the healthy way” oraz „Glucomannan helps you lose weight as part of a low-calorie diet”. Strony sporu zgodziły się, że reklama nie zawierała oświadczenia o diecie i stylu życia z etykiety.

Schutzverband gegen Unwesen in der Wirtschaft — stowarzyszenie branżowe działające na podstawie UWG — wytoczył powództwo o zaniechanie: żądał, by Kyberg nie promowała produktu oświadczeniami zdrowotnymi bez wymienienia znaczenia zróżnicowanej i zrównoważonej diety oraz zdrowego stylu życia (Art. 10 ust. 2 lit. a). Landgericht München I uwzględnił powództwo (19.01.2022); Oberlandesgericht München oddalił apelację (20.07.2023). Kyberg wniosła rewizję do BGH, który wystąpił z pytaniem prejudycjalnym.

Źródło pierwotne: fakty i sentencja za tekstem wyroku TSUE z 17 września 2026 r. w sprawie C-657/24 (CELEX 62024CJ0657; ECLI:EU:C:2026:657). Bez oceny meritu UWG — ta pozostaje u BGH.

2. Pytania prejudycjalne i ograniczenie do reklamy pisemnej

BGH zadał dwa pytania: (1) czy pojęcie „etykietowania” w Art. 10 ust. 2 obejmuje także pisemną reklamę żywności; (2) czy — nawet gdy etykietowanie zawiera wymagane informacje — obowiązki informacyjne muszą być spełnione także w reklamie z oświadczeniem zdrowotnym.

Przy pytaniu drugim Trybunał reformułował zakres analizy: spór dotyczył reklamy w czasopiśmie, więc odpowiedź ograniczono do reklamy pisemnej. Digital, social media i TV jako takie nie zostały objęte sentencją poza tym ograniczeniem faktycznym.

Schemat: checklist operacyjny C-657/24 dla reklamy prasowej z oświadczeniem zdrowotnym
Ryc. 2. Checklist: autoryzowany claim (Art. 10 ust. 1) → lit. (a)–(d) na etykiecie? → TAK: C-657/24 zwalnia z powtórzenia w reklamie pisemnej; NIE: obowiązek w prezentacji i reklamowaniu.

3. Sentencja 1: pisemna reklama ≠ etykietowanie

Art. 10 ust. 2 stanowi, że oświadczenia zdrowotne są dozwolone tylko wtedy, gdy wymienione informacje są zawarte w etykietowaniu, lub — jeżeli takiego etykietowania nie ma — w prezentacji i reklamowaniu.

Trybunał oparł wykładnię na trzech filarach:

  • Brzmienie: ustawodawca używa trzech odrębnych pojęć — etykietowanie, prezentacja, reklamowanie — bez nakładania się zakresów. Zwrot „jeżeli takiego etykietowania nie ma” oznacza subsydiarność, nie równoważność reklamy z etykietowaniem.
  • Kontekst: Art. 1 ust. 2 i Art. 3 rozporządzenia 1924/2006 systematycznie rozróżniają etykietowanie i reklamę. Definicja etykietowania (obecnie Art. 2 ust. 2 lit. j rozporządzenia 1169/2011) jest szeroka, ale reklama (Art. 2 lit. a dyrektywy 2006/114) też — i rozróżnienie musi pozostać skuteczne.
  • Cel: Decyzja wykonawcza 2013/63/UE, załącznik pkt 2.1: etykietowanie dotyczy dostawy żywności do konsumenta końcowego; reklama — promocji podaży przez FBO. Rozszerzenie wymogów etykietowania na pisemną reklamę „z zasady” podważałoby równowagę między rynkiem wewnętrznym a ochroną zdrowia (por. Novel Nutriology C-386/23, pkt 63 — cel ochrony zdrowia).
PojęcieFunkcjaŹródło definicji / wskazówki
EtykietowanieDostawa informacji o żywności (opakowanie, dokument, etykieta…)Art. 2 ust. 2 lit. j rozp. 1169/2011; Art. 2 ust. 1 lit. d rozp. 1924/2006
ReklamaPromocja podaży towarów / usługArt. 2 lit. a dyrektywy 2006/114; Art. 2 ust. 1 lit. g rozp. 1169/2011
PrezentacjaTrzeci kanał — gdy brak etykietowaniaArt. 10 ust. 2; Decyzja 2013/63 pkt 2.1
Relacja po C-657/24Pisemna reklama suplementu nie jest etykietowaniem; lit. (a)–(d) przede wszystkim na etykiecie

4. Sentencja 2: brak obowiązku powtórzenia w reklamie pisemnej

Skoro informacje z Art. 10 ust. 2 mają być przede wszystkim na etykietowaniu, a prezentacja i reklama wchodzą w grę dopiero przy braku etykietowania, obowiązek uznaje się za spełniony, gdy lit. (a)–(d) są już na etykiecie produktu — bez konieczności powtórzenia w reklamie pisemnej.

Trybunał potwierdził to Decyzją 2013/63 (pkt 2.1 lit. a i b) oraz Art. 12 rozporządzenia 1169/2011: obowiązkowa informacja o żywności ma być dostępna przy decyzji zakupowej; przy żywności pakowanej — bezpośrednio na opakowaniu lub etykiecie. Gdy etykietowanie zawiera lit. (a)–(d), konsument otrzymuje je przy zakupie; gdyby ustawodawca chciał obowiązkowego powtórzenia w reklamie pisemnej, uczyniłby to wyraźnie.

Operacyjnie dla FBO: Art. 10 ust. 2 lit. (a)–(d) nadal muszą być na etykietowaniu konkretnego produktu. Reklama prasowa z oświadczeniem zdrowotnym nie musi ich powtarzać, jeśli etykieta je ma — ale samo oświadczenie w reklamie nadal podlega Art. 10 ust. 1 (autoryzacja). C-657/24 nie liberuje nieautoryzowanych claimów.

5. Czego Trybunał nie rozstrzyga

  • Digital / social / TV jako takie — poza faktami reklamy pisemnej (reformulacja Q2).
  • Czy konkretne oświadczenie jest autoryzowane — to osobna kwestia Art. 10 ust. 1 i list Art. 13/14.
  • Meritum niemieckiego UWG — pozostaje do rozstrzygnięcia przez BGH na podstawie wykładni TSUE.

6. Art. 10 ust. 3 vs Art. 10 ust. 1–2

Wyrok dotyczy konkretnych oświadczeń zdrowotnych i towarzyszących im informacji obowiązkowych z Art. 10 ust. 2. Nie zmienia reżimu Art. 10 ust. 3: ogólne odniesienia do ogólnego dobrego samopoczucia lub korzyści zdrowotnych mogą być stosowane tylko wtedy, gdy towarzyszy im konkretne oświadczenie zdrowotne z Art. 13 lub 14. Marketer, który w reklamie używa ogólnego „wellbeing” bez towarzyszącego claimu z listy, nadal narusza Art. 10 ust. 3 — niezależnie od C-657/24.

7. Checklist operacyjny dla marketerów suplementów

  1. Upewnij się, że oświadczenie w reklamie jest autoryzowane (Art. 10 ust. 1) i używane zgodnie z warunkami listy.
  2. Na opakowaniu konkretnego SKU umieść pełny zestaw Art. 10 ust. 2 lit. (a)–(d) — w tym lit. (a) o diecie i stylu życia.
  3. W reklamie prasowej / pisemnej tego produktu — po C-657/24 — nie musisz powtarzać lit. (a)–(d), jeśli są już na etykiecie.
  4. Przy reklamach generic (bez powiązania z konkretnym produktem mającym etykietę) Decyzja 2013/63 nadal wskazuje, że informacje obowiązkowe muszą być w prezentacji i reklamowaniu.
  5. Nie myl zwolnienia z powtórzenia Art. 10 ust. 2 z Art. 10 ust. 3 (ogólne wellbeing) ani z obowiązkiem autoryzacji claimu.
  6. Dokumentuj: CELEX 62024CJ0657, 32006R1924, 32013D0063 — nie wtórne blogi sprzeczne z EUR-Lex.

Powiązane opracowania

Inna teza o oświadczeniach zdrowotnych: odmowa claimu kreatyna → funkcje poznawcze (rozp. UE 2026/1118). O zbiegach reżimów informacyjnych: C-301/25 Lidl Italia — UCPD i Art. 7 FIC. Novel Nutriology C-386/23 (cytowana w C-657/24 dla celu ochrony zdrowia) dotyczy innego zagadnienia — claimów botanicznych.

Słownik

  • Art. 10 ust. 2 rozp. 1924/2006 — warunki szczególne: informacje obowiązkowe towarzyszące oświadczeniu zdrowotnemu (lit. a–d).
  • Etykietowanie — słowa, oznaczenia, znaki towarowe itd. odnoszące się do żywności i umieszczone na opakowaniu, dokumencie, etykiecie… (Art. 2 ust. 2 lit. j rozp. 1169/2011).
  • Reklama — przedstawienie w jakiejkolwiek formie w związku z działalnością gospodarczą w celu promocji podaży (Art. 2 lit. a dyrektywy 2006/114).
  • Decyzja 2013/63/UE — wytyczne Komisji do Art. 10; załącznik pkt 2.1 rozróżnia etykietowanie (dostawa) i reklamę (promocja).

Wniosek

C-657/24 zamyka spór o to, czy reklama prasowa suplementu „jest etykietowaniem” w Art. 10 ust. 2 i czy lit. (a)–(d) muszą być w niej powtórzone mimo kompletnej etykiety. Odpowiedź: nie i nie — przy reklamie pisemnej i etykietowaniu zawierającym wymagane informacje. Równolegle wyrok nie osłabia Art. 10 ust. 1 (autoryzacja), Art. 10 ust. 3 (ogólne wellbeing) ani obowiązku pełnego zestawu lit. (a)–(d) na opakowaniu. Meritum UWG i kanały inne niż pisemne pozostają poza sentencją.

Materiał edukacyjny, nie porada prawna. Tekst opiera się na wyroku TSUE C-657/24 (CELEX 62024CJ0657; ECLI:EU:C:2026:657), rozporządzeniu 1924/2006 Art. 10, rozporządzeniu 1169/2011 Art. 2 i 12 oraz Decyzji 2013/63/UE. Kwalifikacja konkretnej kampanii zależy od kanału, treści claimu i prawa krajowego egzekucyjnego.

Źródła pierwotne

  1. Wyrok TSUE z 17 września 2026 r., C-657/24, Kyberg Pharma — CELEX 62024CJ0657; ECLI:EU:C:2026:657. Wersje językowe: PL, DE.
  2. Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 — Art. 1 ust. 2, Art. 2, Art. 3, Art. 10 ust. 1–2; CELEX 32006R1924.
  3. Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 — Art. 2 ust. 2 lit. j, Art. 12; CELEX 32011R1169.
  4. Decyzja wykonawcza Komisji 2013/63/UE — załącznik pkt 2.1; CELEX 32013D0063.
  5. Dyrektywa 2006/114/WE — Art. 2 lit. a (definicja reklamy); CELEX 32006L0114.
  6. Wyrok TSUE C-386/23, Novel Nutriology (30.04.2025) — cytowany w C-657/24 dla celu ochrony zdrowia; inna teza (claimy botaniczne).