Posłuchaj artykułu:

Na zwykłej żywności opakowanej powtórzenie wartości odżywczej poza tabelą ma zamknięty katalog: energia albo energia wraz z tłuszczem, kwasami nasyconymi, cukrami i solą. Białka w tym katalogu nie ma. Na żywności specjalnego przeznaczenia medycznego (FSMP) nawet to wąskie powtórzenie z art. 30 ust. 3 jest niedostępne — art. 6 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/128 jest derogacją od art. 30 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011: zdejmuje opcję FIC i nakazuje obowiązkowe niepowtarzanie, a nie pozostawia dyskrecji producenta. Wyrok TSUE z 9 października 2025 r. w sprawie C-315/24, Nestlé Sverige (ECLI:EU:C:2025:769), potwierdza, że ta sama informacja wyrażona na porcję albo na jednostkę spożycia na froncie opakowania FSMP jest zakazanym powtórzeniem, a nie „opisem właściwości” z art. 5 ust. 2 lit. g.

Wersje językowe. PL · EN · DE · FR · UKR.
Macierz: kategoria produktu i to, co wolno powtórzyć poza tabelą wartości odżywczej
Ryc. 1. Katalog powtórzenia nie jest jeden dla wszystkich opakowań. Energia albo energia plus cztery składniki — tylko zwykła żywność i żywność wzbogacana. FSMP: zakaz. Suplement: osobna deklaracja liczbowa, nie powtórzenie tabeli FIC.

1. Zwykła żywność opakowana. Art. 30 ust. 3 nie dopuszcza białka

Artykuł 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 wymienia treść obowiązkowej deklaracji wartości odżywczej: wartość energetyczna, tłuszcz, kwasy tłuszczowe nasycone, węglowodany, cukry, białko i sól. To tabela. Ustęp 3 tego artykułu otwiera się tylko wtedy, gdy oznakowanie żywności opakowanej tę deklarację już zawiera, i pozwala powtórzyć na nim wyłącznie:

  • wartość energetyczną; albo
  • wartość energetyczną wraz z ilością tłuszczu, kwasów tłuszczowych nasyconych, cukrów i soli.

Białka i węglowodanów w tym katalogu nie ma. Zawiadomienie Komisji 2018/C 196/01, punkt 3.3.6, nazywa to powtórzeniem w głównym polu widzenia, potocznie na froncie opakowania, i wskazuje te dwa formaty — nic więcej. Punkt 3.3.9 tego samego zawiadomienia mówi wprost, że dobrowolne powtórzenie deklaracji nie pozwala oznaczyć zawartości pojedynczego składnika odżywczego. Informacją do podania jest albo sama energia, albo energia razem z tłuszczem, kwasami nasyconymi, cukrami i solą. „X % tłuszczu” nie przechodzi. Tym bardziej nie przechodzi samo białko.

Powtórzenie z art. 30 ust. 3 nie jest drugim miejscem na dowolną liczbę z tabeli. Jest wąskim wyjątkiem od zasady, że deklaracja jest jedna. Artykuł 32 ust. 2 wymaga wyrażenia wartości energetycznej i ilości składników odżywczych z art. 30 ust. 1–5 w przeliczeniu na 100 g albo 100 ml. Artykuł 33 pozwala dodatkowo podać je na porcję albo na jednostkę spożycia, łatwo rozpoznawalną dla konsumenta, jeżeli porcja albo jednostka jest liczbowo określona na etykiecie, a liczba porcji albo jednostek w opakowaniu jest podana. Porcję wskazuje się w bezpośrednim sąsiedztwie deklaracji. To jest sposób wyrażenia deklaracji, nie wolna plakietka na froncie.

Często miesza się tu art. 32 ust. 5. Ten ustęp nie jest licencją na „białko na porcję” poza tabelą. Gdy informacje podaje się jako procent referencyjnych wartości spożycia, art. 32 ust. 5 wymaga dodatkowego wskazania w bezpośrednim sąsiedztwie: „Referencyjna wartość spożycia dla przeciętnej osoby dorosłej (8400 kJ/2000 kcal)”. Wyrażenie na porcję albo na jednostkę spożycia, jako dodatek do deklaracji, jest art. 33. Art. 33 ust. 2 pozwala — i tylko dla zestawu z art. 30 ust. 3 lit. b, czyli energia plus tłuszcz, kwasy nasycone, cukry i sól — podać ilości tych składników wyłącznie na porcję. Wartość energetyczna jest wtedy i na 100 g albo 100 ml, i na porcję. Białko do tego zestawu nie wchodzi. Procent referencyjnej wartości spożycia i zdanie z art. 32 ust. 5 nie przenoszą białka na przód opakowania.

Granica. „Białko 26 g / 100 g” w tabeli, a obok, w tej samej deklaracji, kolumna na określoną porcję, to art. 32 i 33. „26 g białka w opakowaniu” na froncie, poza deklaracją, to powtórzenie informacji o białku z art. 30 ust. 1, którego art. 30 ust. 3 nie przewiduje.

2. FSMP. Art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2016/128 jest bezwzględny

Żywność specjalnego przeznaczenia medycznego ma własny reżim składu i informacji: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128, wydane na podstawie rozporządzenia (UE) nr 609/2013. Artykuł 6 ust. 2 stanowi, tytułem odstępstwa od art. 30 ust. 3 rozporządzenia 1169/2011, że informacje zawarte w obowiązkowej deklaracji wartości odżywczej FSMP nie są powtarzane na oznakowaniu.

To nie jest zaostrzenie, które producent mógłby obejść staranniejszym układem, ani opcja do wyboru. Na zwykłej żywności art. 30 ust. 3 przewiduje zamknięty katalog: powtórzyć energię albo energię i cztery składniki, albo nie powtarzać. Na FSMP art. 6 ust. 2 zdejmuje tę opcję FIC: informacje objęte obowiązkową deklaracją nie są powtarzane na oznakowaniu. To bezwzględny zakaz i obowiązkowe niepowtarzanie — nie dyskrecja frontu.

Jedno zdanie w art. 6 nie jest furtką na badge białka. Wskazanie ilości sodu pojawia się razem z innymi składnikami mineralnymi i może być powtórzone obok wskazania zawartości soli, w formule „Sól: X g (w tym sód: Y mg)”. To układ samej deklaracji, nie zezwolenie na wyjęcie energii albo białka na przód opakowania.

Artykuł 7 tego samego rozporządzenia delegowanego jest równie krótki: na FSMP nie stosuje się oświadczeń żywieniowych ani zdrowotnych. Osobno od zakazu powtórzenia, oświadczenie o charakterze żywieniowym albo zdrowotnym na FSMP jest zakazane co do zasady.

Artykuł 5 ust. 2 lit. g wymaga opisu właściwości lub cech, które czynią produkt użytecznym w związku z chorobą, zaburzeniem albo stanem chorobowym, do dietetycznego postępowania w którym produkt jest przeznaczony — w szczególności, w danym przypadku, w odniesieniu do specjalnego przetwarzania i receptury, składników odżywczych, których ilość zwiększono, zmniejszono, wyeliminowano albo w inny sposób zmodyfikowano, oraz uzasadnienia stosowania produktu. To jest obowiązkowa informacja dodatkowa o przeznaczeniu. Nie jest licencją na przepisanie liczb z deklaracji wartości odżywczej w innym miejscu i w innej jednostce. To rozróżnienie jest właśnie przedmiotem wyroku C-315/24.

3. C-315/24, Nestlé Sverige. 9 października 2025 r., ECLI:EU:C:2025:769

Wyrok Trybunału (ósma izba) z 9 października 2025 r. w sprawie C-315/24, Nestlé Sverige AB przeciwko Miljönämnden i Helsingborgs kommun, ECLI:EU:C:2025:769, CELEX 62024CJ0315. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożył Högsta förvaltningsdomstolen. Sprawa dotyczyła interpretacji art. 5 ust. 2 lit. g i art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2016/128. Trybunał odpowiedział na pytania, nie orzekał o karze administracyjnej — tej liczby w sentencji nie ma i nie należy jej dopisywać.

Sentencja, w brzmieniu opublikowanym po angielsku (CELEX 62024CJ0315; to samo zdanie przytacza Food Safety Authority of Ireland w komunikacie po wyroku), w tłumaczeniu:

Sentencja, tłumaczenie. Artykuł 5 ust. 2 lit. g i art. 6 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/128 należy interpretować w ten sposób, że wskazanie wartości energetycznej i ilości poszczególnych składników odżywczych, wyrażonych na porcję albo na jednostkę spożycia, na przedniej stronie opakowania żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, podczas gdy obowiązkowa deklaracja wartości odżywczej na tylnej stronie tego opakowania zawiera wskazanie tych samych elementów na 100 g albo na 100 ml, nie stanowi „opisu właściwości i/lub cech” produktu w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. g tego rozporządzenia delegowanego, lecz jest powtórzeniem informacji z tej obowiązkowej deklaracji, zakazanym przez art. 6 ust. 2.

Tekst autentyczny sentencji w wersji angielskiej:

„Article 5(2)(g) and Article 6(2) of Commission Delegated Regulation (EU) 2016/128 […] must be interpreted as meaning that the indication of the energy value and the amount of various nutrients, expressed per portion or per consumption unit, on the front of the packaging of food for special medical purposes, whereas the mandatory nutrition declaration on the back of that packaging contains a statement of those same elements per 100 g or per 100 ml, does not constitute a ‘description of the properties and/or characteristics’ of a product, within the meaning of Article 5(2)(g) of that delegated regulation, but is a repetition of the information in that mandatory nutrition declaration, which is prohibited by Article 6(2) of that delegated regulation.”

Pytanie sądu krajowego było szersze co do jednostki: czy art. 6 ust. 2 stoi na przeszkodzie wskazaniu, w opisie z art. 5 ust. 2 lit. g, informacji o wartości energetycznej i ilościach składników odżywczych, jeżeli informacja ta jest wyrażona inaczej niż na 100 g albo 100 ml. Trybunał w sentencji rozstrzygnął wskazaną konfigurację: front, te same elementy, jednostka porcja albo jednostka spożycia, deklaracja z tyłu na 100 g albo 100 ml. Sentencja nie zawiera słów „na opakowanie” ani „per pack”. Powód jest jednak ten sam: tożsamość informacji (energia i składniki odżywcze), nie jednostka, przesądza o powtórzeniu. Wyrażenie na opakowanie jest inną jednostką tej samej informacji. Nie wynika z tego, że Trybunał napisał w sentencji „per pack”. Wynika, że zmiana jednostki nie wyjmuje wskazania spod art. 6 ust. 2.

W postępowaniu krajowym komisja ds. środowiska gminy Helsingborg nakazała usunięcie informacji z opakowań serii Resource, Novasource, Isosource, Peptamen i Infasource — tak odnotowuje tłumaczenie wyroku Högsta förvaltningsdomstolen z 15 grudnia 2025 r. w sprawie 3025-22, który powołuje C-315/24 (EU:C:2025:769). To udokumentowane serie z postępowania szwedzkiego, nie katalog produktów oceniony przez Trybunał. FSAI, po wyroku, poinformowała przedsiębiorców, że powtórzenie informacji o wartości odżywczej na etykiecie FSMP nie jest dopuszczalne, i w tym komunikacie wymienia także kręgi w stylu front-of-pack oraz inne formy. To odczytanie organu, nie drugie orzeczenie. Numeru grzywny w tym materiale nie ma.

Opinia rzecznika generalnego Norkusa z 8 maja 2025 r. (CELEX 62024CC0315) jest wcześniejsza. Obowiązuje sentencja wyroku z 9 października 2025 r.

4. Suplement diety. Deklaracja liczbowa to nie powtórzenie tabeli

Suplement diety nie wchodzi w sekcję 3 rozporządzenia 1169/2011. Art. 29 ust. 1 lit. a wyłącza z tej sekcji żywność objętą dyrektywą 2002/46/WE. Zawiadomienie Komisji 2018/C 196/01, punkt 3.7, potwierdza, że przepisy o deklaracji wartości odżywczej tego rozporządzenia nie stosują się do suplementów. Suplementów nie ma też w załączniku V do 1169/2011 — zwolnienie idzie przez art. 29, nie przez ten załącznik. Gdy na suplemencie złożono oświadczenie żywieniowe albo zdrowotne, informację żywieniową nadal podaje się według art. 8 dyrektywy 2002/46/WE, nie przez tabelę z art. 30 (zawiadomienie, punkt 3.7.2, z odesłaniem do art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 oraz art. 29 i 49 rozporządzenia 1169/2011).

Dyrektywa 2002/46/WE, art. 8 ust. 1 i 2: ilość składników odżywczych albo substancji wykazujących efekt odżywczy lub fizjologiczny obecnych w produkcie deklaruje się na oznakowaniu w postaci liczbowej; ilości te podaje się w przeliczeniu na porcję produktu zalecaną do spożycia w ciągu dnia. Art. 6 ust. 2 tej dyrektywy: oznakowanie, prezentacja i reklama nie mogą przypisywać suplementom właściwości zapobiegania chorobom ludzi, ich leczenia albo leczenia, ani odwoływać się do takich właściwości. Ten sam zakaz atrybucji choroby siedzi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 1169/2011.

Polski przepis wykonawczy to rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. w sprawie składu oraz oznakowania suplementów diety, tekst jednolity ogłoszony obwieszczeniem z dnia 23 grudnia 2022 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 79. Paragraf 5 ust. 1: do znakowania suplementów stosuje się przepisy rozporządzenia nr 1169/2011, z uwzględnieniem ust. 2–7. Ustęp 3: zawartość witamin i składników mineralnych oraz innych substancji wykazujących efekt odżywczy lub inny efekt fizjologiczny obecnych w suplemencie deklaruje się w oznakowaniu w postaci liczbowej. Ustęp 4: te zawartości podaje się w przeliczeniu na zalecaną przez producenta do spożycia dzienną porcję produktu.

„L-karnityna 500 mg w dziennej porcji” na suplemencie, w którym L-karnityna jest substancją wykazującą efekt odżywczy lub fizjologiczny, jest właśnie tą deklaracją z § 5 ust. 3 i 4 oraz z art. 8 dyrektywy. To nie jest powtórzenie tabeli z art. 30 ust. 3, bo tej tabeli reżim suplementu nie wymaga i sekcja 3 FIC go nie obejmuje. Warunek pozostaje: wskazanie nie może być oświadczeniem żywieniowym ani zdrowotnym, nie może wprowadzać w błąd i nie może przypisywać właściwości leczniczych.

Art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia nie jest zakazem prezentowania suplementu jako produktu leczniczego. Ustęp 5 zakazuje informacji stwierdzających lub sugerujących, że zbilansowana i zróżnicowana dieta nie może dostarczyć wystarczających dla organizmu ilości składników odżywczych. Zakaz właściwości leczniczych jest w art. 6 ust. 2 dyrektywy 2002/46/WE i w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 1169/2011; definicja suplementu w art. 3 ust. 3 pkt 39 ustawy wyłącza produkty posiadające właściwości produktu leczniczego w rozumieniu prawa farmaceutycznego.

Białko, jeżeli jest substancją charakteryzującą suplement, deklaruje się liczbowo na dzienną porcję — to obowiązek art. 8 i § 5, nie badge „w opakowaniu”. Jeżeli operator mimo wyłączenia z sekcji 3 drukuje tabelę w układzie art. 30 i obok, na froncie, powtarza samo białko, art. 30 ust. 3 tej plakietki nie autoryzuje: białka w katalogu powtórzenia nie ma. Samo wydrukowanie tabeli nie tworzy licencji, której ustęp 3 nie zawiera.

5. Żywność wzbogacana. Art. 7 rozporządzenia 1925/2006

Rozporządzenie (WE) nr 1925/2006, art. 7, w brzmieniu po zmianie rozporządzeniem 1169/2011. Ustęp 3: oznakowanie wartością odżywczą produktów, do których dodano witaminy i składniki mineralne i które są objęte tym rozporządzeniem, jest obowiązkowe. Informacja składa się z elementów określonych w art. 30 ust. 1 rozporządzenia 1169/2011 oraz z całkowitych ilości witamin i składników mineralnych dodanych do żywności, obecnych w produkcie.

Tu nie ma zdania analogicznego do art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2016/128. Katalog powtórzenia z art. 30 ust. 3 pozostaje: energia albo energia wraz z tłuszczem, kwasami nasyconymi, cukrami i solą. Dodane witaminy i składniki mineralne wchodzą do obowiązkowej treści deklaracji na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia 1925/2006, ale nie wchodzą do katalogu powtórzenia z art. 30 ust. 3. Punkt 3.3.9 zawiadomienia Komisji zamyka pojedynczy składnik jako formę dobrowolnego powtórzenia. Wyjęcie „witamina D 15 µg” na przód nie jest powtórzeniem dozwolonym przez art. 30 ust. 3.

Ustęp 2 art. 7: oznakowanie, prezentacja i reklama żywności, do której dodano witaminy i składniki mineralne, nie mogą wprowadzać konsumenta w błąd co do korzyści żywieniowej, jaka może wynikać z tego dodania. Ustęp 4: oznakowanie może zawierać stwierdzenie o takim dodaniu na warunkach rozporządzenia (WE) nr 1924/2006. Ustęp 1 zakazuje wzmianki, że zróżnicowana i zbilansowana dieta nie może dostarczyć odpowiednich ilości składników odżywczych. Ustęp 5: artykuł stosuje się bez uszczerbku dla innych przepisów prawa żywnościowego dotyczących określonych kategorii żywności.

6. „26 g białka w opakowaniu” — cztery kategorie

Przykład etykiety 26 g białka w opakowaniu w czterech kategoriach produktu
Ryc. 2. Przykład etykiety, nie nazwa produktu z półki. Ten sam zwrot pada inaczej w każdej kategorii.

Poniższe sformułowania to przykłady etykiety, nie SKU i nie produkty, których nazw tu nie weryfikowano.

Zwykła żywność opakowana

„26 g białka w opakowaniu” na froncie, przy obecnej deklaracji z art. 30 ust. 1, nie jest powtórzeniem dozwolonym przez art. 30 ust. 3. Nie jest też wyrażeniem na porcję wewnątrz deklaracji z art. 33: brak sąsiedztwa deklaracji, jednostka to opakowanie, a składnik nie należy do zestawu, który wolno powtórzyć. Osobno, jeżeli zwrot stanowi, sugeruje albo daje do zrozumienia, że środek spożywczy ma szczególne korzystne właściwości żywieniowe ze względu na białko, jest oświadczeniem żywieniowym w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006. Oświadczenia żywieniowe dopuszcza się tylko, gdy są wymienione w załączniku i zgodne z warunkami tego rozporządzenia (art. 8). Załącznik: „źródło białka” — co najmniej 12 % wartości energetycznej produktu pochodzi z białka; „wysoka zawartość białka” — co najmniej 20 %. Sam napis „26 g białka w opakowaniu” nie jest automatycznie sformułowaniem „wysoka zawartość białka”. Nie zwalnia to z art. 30 ust. 3. Złożenie oświadczenia nie otwiera frontu na gramaturę białka poza katalogiem powtórzenia; ilość składnika, którego dotyczy oświadczenie, podaje się w informacji żywieniowej, nie jako osobną plakietkę spoza katalogu.

FSMP

To samo sformułowanie jest powtórzeniem informacji objętych obowiązkową deklaracją, zakazanym przez art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2016/128. Art. 5 ust. 2 lit. g nie zamienia tej liczby w opis właściwości — tak orzekł Trybunał w C-315/24 dla wskazania na porcję albo na jednostkę spożycia na froncie. Wyrażenie „w opakowaniu” jest inną jednostką tej samej informacji; sentencja nazywa porcję i jednostkę spożycia, a powód wyroku obejmuje zmianę jednostki. Jeżeli zwrot jest oświadczeniem żywieniowym albo zdrowotnym, dodatkowo stoi za tym art. 7 rozporządzenia 2016/128.

Suplement diety

Jeżeli białko jest substancją charakteryzującą produkt albo substancją wykazującą efekt odżywczy lub fizjologiczny obecną w suplemencie, deklaracja liczbowa jest obowiązkiem § 5 ust. 3 i 4 rozporządzenia z 2007 r. oraz art. 8 dyrektywy 2002/46/WE — na zalecaną dzienną porcję, nie „w opakowaniu” jako forma tego obowiązku. „L-karnityna 500 mg w dziennej porcji” może być tą deklaracją. „26 g białka w opakowaniu” tą formą nie jest. Białko drukowane jako składnik tabeli wartości odżywczej i powtórzone poza nią nadal nie mieści się w art. 30 ust. 3. Deklaracja liczbowa nie jest oświadczeniem i nie może sugerować właściwości leczniczych.

Żywność wzbogacana

Powtórzenie energii albo energii plus tłuszcz, kwasy nasycone, cukry i sól pozostaje możliwe na zasadach art. 30 ust. 3. „26 g białka w opakowaniu” białka z art. 30 ust. 1 nie powtarza w sposób przewidziany w ust. 3. Ilości dodanych witamin i składników mineralnych podaje się w deklaracji na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia 1925/2006; ich wyjęcie na przód nie jest autoryzowane przez art. 30 ust. 3. Stwierdzenie o dodaniu — tylko na warunkach rozporządzenia 1924/2006 (art. 7 ust. 4 rozporządzenia 1925/2006), bez wprowadzania w błąd co do korzyści żywieniowej wynikającej z dodania (ust. 2).

7. Lista kontrolna przed drukiem

  1. Kategoria prawna, nie nazwa marketingowa. Zwykła żywność, FSMP, suplement, żywność wzbogacana — cztery obowiązki, nie jeden layout frontu.
  2. Czy na opakowaniu jest deklaracja z art. 30 ust. 1. Jeśli tak, poza nią wolno powtórzyć tylko energię albo energię i cztery składniki. Białko odpada.
  3. Porcja w tabeli nie jest plakietką. Art. 33 i zdanie o referencyjnej wartości spożycia (art. 32 ust. 5) zostają przy deklaracji.
  4. FSMP. Art. 6 ust. 2 — bezwzględny zakaz i obowiązkowe niepowtarzanie (derogacja od art. 30 ust. 3, nie wybór). Art. 5 ust. 2 lit. g opisuje przeznaczenie, nie kopiuje liczb. Art. 7 zamyka oświadczenia. C-315/24, 9 października 2025 r.
  5. Suplement. Art. 29 ust. 1 lit. a FIC i art. 8 dyrektywy 2002/46/WE oraz § 5 Dz.U. 2023 poz. 79. Liczba substancji charakteryzującej na dzienną porcję. Art. 27 ust. 5 u.b.ż.ż. to zakaz sugestii, że dieta nie dostarcza składników, nie zakaz „leku” — ten jest w dyrektywie i w art. 7 ust. 3 FIC.
  6. Wzbogacana. Art. 7 ust. 3 rozporządzenia 1925/2006 dokłada ilości dodanych witamin i składników mineralnych do deklaracji. Nie dokłada ich do katalogu powtórzenia.
  7. Oświadczenie jest osobnym aktem. Załącznik do 1924/2006, w tym „źródło białka” (12 %) i „wysoka zawartość białka” (20 % wartości energetycznej). Nie otwiera art. 30 ust. 3 na białko.

Częste pytania

Czy wolno na froncie zwykłej żywności opakowanej powtórzyć samo białko?

Nie, jeżeli na oznakowaniu jest obowiązkowa deklaracja z art. 30 ust. 1. Art. 30 ust. 3 pozwala powtórzyć energię albo energię wraz z tłuszczem, kwasami nasyconymi, cukrami i solą. Białka w tym katalogu nie ma. Zawiadomienie Komisji 2018/C 196/01, punkt 3.3.9, wyklucza też wskazanie pojedynczego składnika.

Czy art. 32 ust. 5 pozwala przenieść białko na porcję na przód opakowania?

Nie. Art. 32 ust. 5 dotyczy wskazania referencyjnej wartości spożycia przeciętnej osoby dorosłej przy podaniu procentów. Wyrażenie na porcję wewnątrz albo w sąsiedztwie deklaracji jest art. 33. To nie jest frontowe powtórzenie spoza katalogu art. 30 ust. 3.

Co C-315/24 mówi o FSMP?

Wyrok z 9 października 2025 r., ECLI:EU:C:2025:769. Art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2016/128 jest derogacją od art. 30 ust. 3 FIC: zdejmuje opcję powtórzenia i nakazuje obowiązkowe niepowtarzanie — nie dyskrecję producenta. Wskazanie wartości energetycznej i ilości składników odżywczych na porcję albo na jednostkę spożycia na froncie FSMP, przy deklaracji tych samych elementów na 100 g albo 100 ml z tyłu, nie jest opisem z art. 5 ust. 2 lit. g, lecz zakazanym powtórzeniem. Sentencja nie używa sformułowania „na opakowanie”; zmiana jednostki nie wyjmuje wskazania spod zakazu.

Czy „L-karnityna 500 mg w dziennej porcji” na suplemencie jest zakazanym powtórzeniem?

Nie z mocy art. 30 ust. 3. To może być obowiązkowa deklaracja liczbowa substancji wykazującej efekt odżywczy lub fizjologiczny, na dzienną porcję, z § 5 ust. 3 i 4 rozporządzenia z 2007 r. oraz art. 8 dyrektywy 2002/46/WE — o ile nie jest oświadczeniem, nie wprowadza w błąd i nie przypisuje właściwości leczniczych.

Czy na żywności wzbogacanej wolno powtórzyć ilość dodanej witaminy poza tabelą?

Art. 30 ust. 3 tego nie autoryzuje. Ilość dodanej witaminy albo składnika mineralnego należy do treści deklaracji z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 1925/2006. Powtórzyć wolno energię albo energię i cztery składniki z katalogu. Stwierdzenie o dodaniu — tylko zgodnie z rozporządzeniem 1924/2006.

Materiał edukacyjny, nie porada prawna. Przed drukiem etykiety sprawdź aktualny tekst skonsolidowany rozporządzeń 1169/2011, 2016/128, 1925/2006 i 1924/2006, tekst jednolity rozporządzenia z 9 października 2007 r. oraz to, czy produkt w ogóle jest FSMP, suplementem albo żywnością wzbogacaną, a nie tylko tak nazwany w briefie kreatywnym.

Źródła pierwotne

  1. Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 — art. 7 ust. 3, art. 29 ust. 1 lit. a, art. 30 ust. 1 i 3, art. 32, art. 33. ELI: eli/reg/2011/1169/oj.
  2. Zawiadomienie Komisji 2018/C 196/01 — punkty 3.3.6, 3.3.9 i 3.7–3.7.2.
  3. Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/128 — art. 5 ust. 2 lit. g, art. 6 ust. 2, art. 7; wskazanie sodu obok soli jako układ deklaracji.
  4. Wyrok TSUE z 9 października 2025 r., C-315/24, Nestlé Sverige — ECLI:EU:C:2025:769. Opinia rzecznika generalnego Norkusa z 8 maja 2025 r.: 62024CC0315.
  5. Högsta förvaltningsdomstolen, sprawa 3025-22, wyrok z 15 grudnia 2025 r. — serie Resource, Novasource, Isosource, Peptamen i Infasource w postępowaniu krajowym; powołanie C-315/24 (EU:C:2025:769).
  6. Food Safety Authority of Ireland — komunikat po wyroku C-315/24. Odczytanie organu, nie sentencja i nie grzywna.
  7. Dyrektywa 2002/46/WE — art. 6 ust. 2, art. 8.
  8. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 9 października 2007 r. — tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 79, § 5 ust. 1, 3 i 4. Ustawa z 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia — art. 3 ust. 3 pkt 39, art. 27 ust. 5.
  9. Rozporządzenie (WE) nr 1925/2006 — art. 7 ust. 1–5, w tym ust. 3 po zmianie 1169/2011.
  10. Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 — art. 2 ust. 2 pkt 4, art. 7, art. 8, załącznik: źródło białka (12 %), wysoka zawartość białka (20 % wartości energetycznej).