Suplement diety z kofeiną dodaną w celu fizjologicznym musi mieć w tym samym polu widzenia co nazwa „suplement diety” formułę „Zawiera kofeinę; nie zaleca się stosowania u dzieci i kobiet w ciąży”, a bezpośrednio po niej, w nawiasie, zawartość kofeiny w przeliczeniu na zalecaną dzienną porcję. Tak stanowi zał. III pkt 4.2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 (FIC). Formuła „Wysoka zawartość kofeiny”, wzmianka o kobietach karmiących piersią i jednostka mg/100 ml należą do pkt 4.1, czyli do napojów zawierających ponad 150 mg kofeiny w litrze. Przeniesienie tej formuły na kapsułkę jest najczęstszym błędem przy kofeinie.
1. Brzmienie pkt 4.1 i 4.2 w polskiej, angielskiej i niemieckiej wersji aktu
Pkt 4 zał. III ma tytuł „Napoje o wysokiej zawartości kofeiny lub środki spożywcze z dodatkiem kofeiny” i dzieli się na dwa wpisy o różnym zakresie, różnej formule i różnej jednostce. Brzmienie w tekście skonsolidowanym z 1 kwietnia 2025 r. jest identyczne z tekstem pierwotnym z 2011 r. w każdej z trzech wersji językowych.
| Element | Pkt 4.1 | Pkt 4.2 |
|---|---|---|
| Zakres | Napoje (poza napojami na bazie kawy lub herbaty z „kawa”/„herbata” w nazwie) zawierające kofeinę, niezależnie od jej źródła, w proporcji przewyższającej 150 mg/l, gotowe do spożycia lub po przygotowaniu | Środki spożywcze inne niż napoje, do których dodano kofeinę w celu fizjologicznym |
| Formuła PL | „Wysoka zawartość kofeiny; nie zaleca się stosowania u dzieci, kobiet w ciąży i kobiet karmiących piersią” | „Zawiera kofeinę; nie zaleca się stosowania u dzieci i kobiet w ciąży” |
| Formuła EN | ‘High caffeine content. Not recommended for children or pregnant or breast-feeding women’ | ‘Contains caffeine. Not recommended for children or pregnant women’ |
| Formuła DE | „Erhöhter Koffeingehalt. Für Kinder und schwangere oder stillende Frauen nicht empfohlen“ | „Enthält Koffein. Für Kinder und schwangere Frauen nicht empfohlen“ |
| Umiejscowienie | W tym samym polu widzenia co nazwa napoju | W tym samym polu widzenia co nazwa środka spożywczego |
| Zawartość kofeiny | W nawiasie, zgodnie z art. 13 ust. 1, w mg na 100 ml | W nawiasie, zgodnie z art. 13 ust. 1, w mg na 100 g/ml; w suplementach diety w przeliczeniu na porcję zalecaną do dziennego spożycia podaną na etykiecie |
Trzy różnice mają skutki praktyczne. Po pierwsze, formuła z pkt 4.2 nie wymienia kobiet karmiących piersią. Po drugie, wymóg tego samego pola widzenia co nazwa obowiązuje w obu punktach, nie tylko przy napojach. Po trzecie, słowa „niezależnie od jej źródła” występują wyłącznie w pkt 4.1. Pkt 4.2 odwołuje się do kofeiny „dodanej”, co ma znaczenie dla surowców roślinnych (sekcja 3).
Wymóg dla napojów powyżej 150 mg/l pochodzi z dyrektywy Komisji 2002/67/WE, uchylonej przez FIC. Dyrektywa przewidywała tylko komunikat „wysoka zawartość kofeiny” z zawartością w mg/100 ml. Zalecenia dotyczące dzieci i kobiet w ciąży oraz cały pkt 4.2 dla żywności innej niż napoje wprowadziło dopiero rozporządzenie 1169/2011, stosowane od 13 grudnia 2014 r.
2. Dlaczego suplement diety mieści się w pkt 4.2, a nie w 4.1
Suplement diety jest w rozumieniu art. 2 lit. a dyrektywy 2002/46/WE skoncentrowanym źródłem składników odżywczych lub innych substancji o działaniu odżywczym lub fizjologicznym, sprzedawanym w postaci dawek: kapsułek, tabletek, saszetek z proszkiem, ampułek z płynem. Kofeina w takim produkcie jest z reguły składnikiem charakteryzującym, dodanym dla jej działania. Ustawodawca rozstrzygnął to wprost w ostatnim zdaniu pkt 4.2, które reguluje jednostkę deklaracji właśnie „w przypadku suplementów diety”. Przepis o suplementach umieszczono w punkcie dla żywności innej niż napoje, a nie w pkt 4.1.
Kofeina może też trafić do żywności jako środek aromatyzujący, np. dla goryczki. Wtedy zał. VII cz. D pkt 3 FIC wymaga wymienienia jej z nazwy w wykazie składników bezpośrednio po określeniu „środek(-ki) aromatyzujący(-e)” lub „aromat(-y)”. W suplemencie, w którym kofeina ma działać, ta ścieżka zwykle nie wchodzi w grę. Opisanie kofeiny jako aromatu przy dawce 100 mg na kapsułkę wprowadzałoby w błąd co do charakteru składnika (art. 7 ust. 1 lit. a FIC).
3. Kofeina z guarany, yerba mate, zielonej kawy i zielonej herbaty
Tekst pkt 4.2 nie rozstrzyga, czy kofeina wniesiona przez ekstrakt roślinny jest kofeiną „dodaną”. Najbliższe źródło urzędowe to protokół posiedzenia Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy (SCoPAFF), sekcja General Food Law, z 16 października 2017 r. Belgia notyfikowała wtedy projekt przepisów krajowych (2017/182/B), który rozszerzał ostrzeżenie na suplementy z kofeiną obecną naturalnie w dodanym składniku, np. w ekstrakcie roślinnym. Komisja przypomniała stanowisko grupy roboczej ds. rozporządzenia 1169/2011: ogólnie uzgodniono, że wymóg pkt 4.2 nie ogranicza się do kofeiny dodanej jako takiej, ale obejmuje każdy przypadek, w którym w celu fizjologicznym dodaje się składnik zawierający kofeinę. Tak jest przy ekstrakcie z guarany o wysokiej zawartości kofeiny. Czekolada, która zawiera mało kofeiny, nie jest uznawana za jej źródło dodane w celu fizjologicznym.
Wnioski operacyjne i granice tego źródła:
- Protokół nie jest aktem prawnym. Relacjonuje wymianę poglądów i uzgodnienie grupy roboczej. Wiążącą wykładnię daje tylko TSUE. Jest to jednak stanowisko Komisji, na które organ kontroli może się powołać.
- Kryterium jest cel dodania składnika, a nie sama obecność kofeiny. Ekstrakt z guarany, yerba mate lub zielonej kawy standaryzowany na kofeinę, albo składnik, którego zawartość kofeiny eksponujesz w komunikacji, traktuj jak kofeinę dodaną w celu fizjologicznym.
- Brak progu ilościowego. Komisja wskazała dwa bieguny: guaranę i czekoladę. Ekstrakt z zielonej herbaty dodany dla katechin, z resztkową kofeiną, leży pomiędzy nimi. Udokumentuj zawartość kofeiny w dziennej porcji i uzasadnienie kwalifikacji w specyfikacji produktu.
W Polsce sprawę upraszcza praktyka GIS (sekcja 7). Uchwała Zespołu do spraw Suplementów Diety obejmuje wprost suplementy, „w skład których wchodzi kofeina lub preparaty roślinne będące źródłem kofeiny”.
4. „W tym samym polu widzenia co nazwa”: jaka nazwa i jakie pole
„Pole widzenia” to wszystkie powierzchnie opakowania, których treść można odczytać z pojedynczego punktu widzenia (art. 2 ust. 2 lit. k FIC). Nie musi to być główne pole widzenia (lit. l). Musi to być jednak to samo pole, w którym znajduje się nazwa środka spożywczego. Dla suplementu nazwą przewidzianą w przepisach (art. 17 ust. 1 FIC) jest nazwa z art. 6 ust. 1 dyrektywy 2002/46/WE; w Polsce przepisy krajowe posługują się nazwą „suplement diety”. Nazwa marki ani nazwa fantazyjna jej nie zastępuje (art. 17 ust. 4). W praktyce:
- ostrzeżenie umieść na tej samej ściance, na której stoi „suplement diety”. Jeśli nazwa jest z przodu, a ostrzeżenie z tyłu, wymóg nie jest spełniony, nawet przy dużej czcionce;
- zawartość kofeiny w nawiasie „następuje” po formule, więc również znajduje się w tym polu widzenia;
- na butelce cylindrycznej odczytaj etykietę z jednego punktu: formuła i nazwa nie mogą wymagać obracania opakowania.
Czytelność. Pkt 4.2 odsyła do art. 13 ust. 1: informacja w widocznym miejscu, łatwo dostrzegalna, wyraźnie czytelna, niezasłonięta grafiką. Minimalna wysokość litery x z art. 13 ust. 2–3 (1,2 mm albo 0,9 mm przy największej powierzchni poniżej 80 cm²) dotyczy literalnie danych z art. 9 ust. 1, a ostrzeżenia z zał. III wynikają z art. 10. Akt nie ustala dla nich osobnej wysokości czcionki. Stosowanie co najmniej tych samych wartości zamyka spór o art. 13 ust. 1.
Sprzedaż internetowa. Art. 14 ust. 1 lit. a wymaga, by obowiązkowe informacje o żywności były dostępne przed zawarciem umowy. Formuła z pkt 4.2 i zawartość kofeiny na dzienną porcję muszą więc być na karcie produktu w sklepie, nie tylko na zdjęciu opakowania, którego nie da się przeczytać.
5. Zawartość kofeiny na dzienną porcję: przykład obliczeniowy
Dla żywności innej niż napoje pkt 4.2 wymaga mg na 100 g/ml. Dla suplementów ostatnie zdanie przepisu zmienia jednostkę odniesienia: zawartość „jest wyrażona w przeliczeniu na porcję zgodnie z zaleceniem w sprawie dziennego spożycia podanym na etykiecie”. Jest to spójne z art. 8 ust. 1–2 dyrektywy 2002/46/WE, który każe deklarować ilość substancji o działaniu fizjologicznym liczbowo, na zalecaną dzienną porcję. Przy kapsułkach wartość na 100 g nie mówi konsumentowi nic: 200 mg kofeiny w 1,2 g kapsułek to 16 667 mg/100 g.
| Krok (przykład hipotetyczny) | Wartość |
|---|---|
| Ekstrakt z nasion guarany w 1 kapsułce, standaryzowany na 22% kofeiny | 250 mg × 0,22 = 55 mg kofeiny |
| Kofeina dodana jako taka w 1 kapsułce | 45 mg |
| Kofeina w 1 kapsułce (oba źródła) | 100 mg |
| Zalecana dzienna porcja: 1 kapsułka rano i 1 w południe | 2 × 100 mg = 200 mg |
| Zapis na etykiecie, w polu widzenia nazwy | „Zawiera kofeinę; nie zaleca się stosowania u dzieci i kobiet w ciąży (kofeina: 200 mg w zalecanej dziennej porcji: 2 kapsułki)” |
| Pojedyncze spożycie / dzienna porcja wobec EFSA 2015 i uchwały ZSD 16/2019 | 100 mg ≤ 200 mg; 200 mg ≤ 400 mg/dobę |
Trzy uwagi. Sumuj wszystkie źródła, dla których stosujesz pkt 4.2: kofeinę jako taką i kofeinę z ekstraktów dodanych dla kofeiny. Przy dawkowaniu w przedziale („1–2 kapsułki dziennie”) przepis nie mówi, którą wartość podać. Podanie wartości dla maksymalnej zalecanej porcji nie zaniża informacji. Deklarowana wartość jest średnią z analizy produktu (art. 9 ust. 1 dyrektywy 2002/46/WE). Dla kofeiny UE nie ustaliła liczbowej tolerancji. Wytyczne Komisji z 2012 r. obejmują witaminy i składniki mineralne, a ocena odchylenia opiera się na zakazie wprowadzania w błąd z art. 7 FIC. Więcej: tolerancje wartości deklarowanych w suplementach.
6. Wykaz składników: kofeina, guarana i QUID
- Kofeina dodana jako taka jest składnikiem w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. f FIC. Wymienia się ją w wykazie pod nazwą szczegółową (art. 18 ust. 2), w kolejności malejącej masy (art. 18 ust. 1).
- Kofeina zawarta w ekstrakcie nie jest odrębnym składnikiem, bo nie jest odrębnie „używana przy wytwarzaniu”. Składnikiem jest ekstrakt, opisany nazwą pozwalającą go zidentyfikować. Ilość kofeiny z ekstraktu pokazuje nawias przy formule z pkt 4.2, a nie dodatkowa pozycja „kofeina” w wykazie, której producent nie dodał.
- QUID. Gdy guarana występuje w nazwie albo jest wyeksponowana słowem lub grafiką („z guaraną”), dochodzi obowiązek ilościowego oznaczenia składnika z art. 22 ust. 1 lit. a–b. Jest to inny obowiązek niż zawartość kofeiny i nie zastępuje się nimi nawzajem.
- Aromat. Jeżeli kofeina jest też użyta jako środek aromatyzujący, zał. VII cz. D pkt 3 każe podać ją z nazwy zaraz po słowie „aromat”.
Pkt 4.2 jest jednym z kilku ostrzeżeń zał. III, które w suplementach działają według tej samej logiki: konkretny wpis, dosłowna formuła, określone umiejscowienie. Porównaj ostrzeżenie o poliolach i efekcie przeczyszczającym (pkt 2.4 zał. III).
7. Nauka: wartości EFSA i to, czego formuła nie mówi
Panel NDA EFSA w opinii o bezpieczeństwie kofeiny z 2015 r. (EFSA Journal 2015;13(5):4102) ocenił spożycie kofeiny ze wszystkich źródeł w diecie:
| Grupa | Spożycie, które nie budzi obaw dotyczących bezpieczeństwa (EFSA 2015) |
|---|---|
| Dorośli, pojedyncza dawka | do 200 mg (ok. 3 mg/kg m.c. dla osoby 70 kg); ta sama ilość także mniej niż 2 h przed intensywnym wysiłkiem w normalnych warunkach otoczenia |
| Dorośli niebędący w ciąży, spożycie zwyczajowe | do 400 mg/dobę |
| Kobiety w ciąży | do 200 mg/dobę spożycia zwyczajowego (bezpieczeństwo płodu) |
| Kobiety karmiące piersią | pojedyncze dawki i spożycie zwyczajowe do 200 mg (bezpieczeństwo karmionego niemowlęcia) |
| Dzieci i młodzież | dane niewystarczające do wyznaczenia bezpiecznego spożycia; podstawą może być 3 mg/kg m.c. na dobę |
Konsekwencje dla etykiety:
- Formuła nie ustala dawki. UE nie ma najwyższej zawartości kofeiny w suplementach. Pkt 4.2 informuje, a o bezpieczeństwie receptury decyduje art. 14 rozp. (WE) nr 178/2002 i ocena podmiotu.
- Dlaczego „nie zaleca się u dzieci”. Przy wartości 3 mg/kg m.c. dziecko ważące 30 kg osiąga 90 mg. Jedna kapsułka ze 100 mg kofeiny przekracza ten poziom.
- Karmienie piersią. EFSA wyznaczyła 200 mg dla kobiet karmiących, ale formuła z pkt 4.2, przyjęta w 2011 r., ich nie wymienia. Nie zmieniaj brzmienia obowiązkowej formuły. Dodatkowe zdanie o karmieniu piersią może wystąpić osobno jako informacja dobrowolna, rzetelna i oparta na danych naukowych (art. 36 ust. 2 FIC).
- Kontekst diety. Wartości EFSA dotyczą kofeiny ze wszystkich źródeł, także kawy i herbaty. Suplement z 200 mg w dziennej porcji wyczerpuje połowę poziomu zwyczajowego dla dorosłych i cały poziom dla kobiet w ciąży.
Szerszy kontekst naukowy kofeiny i układu krążenia: kofeina, kawa i serce: stanowisko AHA 2026.
8. Praktyka polska: uchwała nr 16/2019 Zespołu do spraw Suplementów Diety
Zespół do spraw Suplementów Diety, działający przy Radzie Sanitarno-Epidemiologicznej, przyjął 25 października 2019 r. uchwałę nr 16/2019 „w sprawie wyrażenia opinii dotyczącej maksymalnej ilości kofeiny w zalecanej dziennej porcji w suplementach diety” (podstawa: art. 9 ust. 2b pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej). Treść § 1:
- kofeinę można stosować do 400 mg na dobę, w porcjach podzielonych, pod warunkiem że produkt nie zawiera innych składników o działaniu synergistycznym; porcja spożywana jednorazowo nie może przekraczać 200 mg;
- w oznakowaniu suplementów, „w skład których wchodzi kofeina lub preparaty roślinne będące źródłem kofeiny”, należy podać całkowitą zawartość kofeiny w zalecanej dziennej porcji i ostrzeżenie: „Zawiera kofeinę; nie zaleca się stosowania u dzieci i kobiet w ciąży; nie spożywać z innymi produktami będącymi źródłem kofeiny lub innych składników o podobnym działaniu”;
- maksymalna ilość dotyczy suplementów dla zdrowych osób dorosłych, z wyłączeniem kobiet w ciąży i w trakcie laktacji.
Uchwała jest opinią organu doradczego, a nie przepisem powszechnie obowiązującym. GIS publikuje uchwały Zespołu jako wskazówki do opracowywania składu suplementów, a uzasadnienie uchwały opiera wartości 400 i 200 mg na opinii EFSA z 2015 r. Dwie pierwsze części zalecanego ostrzeżenia to dosłownie polska formuła z pkt 4.2. Trzecie zdanie jest dodatkiem. Na etykiecie umieszczaj je po obowiązkowej formule i nawiasie z zawartością, tak by formuła z pkt 4.2 pozostała nienaruszona (ryc. 2). Powiadomienie GIS o pierwszym wprowadzeniu suplementu do obrotu (art. 29 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia) nie jest zatwierdzeniem etykiety. Za brzmienie i umiejscowienie ostrzeżenia odpowiada podmiot działający na rynku spożywczym.
9. Oświadczenia zdrowotne o kofeinie: stan na 16.10.2026
Unijny rejestr oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych nie zawiera żadnego dopuszczonego oświadczenia dla kofeiny. Wpisy dla kofeiny mają status „non-authorised”:
- zwiększone utlenianie tłuszczów prowadzące do zmniejszenia masy tkanki tłuszczowej (ID 735, 1484), zwiększony wydatek energetyczny (ID 1487), wydolność fizyczna przy krótkim wysiłku o wysokiej intensywności (ID 737, 1486, 1489) — opinie EFSA 2011;9(4):2053 i 2054;
- wniosek z art. 13 ust. 5 „kofeina pomaga zwiększyć czujność” dla 40–75 mg na porcję — odmowa w rozporządzeniu Komisji (UE) 2016/1411. W motywie 6 Komisja przypomina, że EFSA oceniła wcześniej pozytywnie czujność u dorosłych dla produktów zawierających co najmniej 75 mg kofeiny na porcję.
Pozytywne opinie EFSA z 2011 r. (czujność, uwaga, wytrzymałość) nie przełożyły się na autoryzację. Komisja przygotowała projekt (SANTE/12128/2015, omawiany w grupie roboczej 9.11.2015) dopuszczający cztery oświadczenia dotyczące wytrzymałości, czujności i koncentracji. Parlament Europejski w rezolucji z 7 lipca 2016 r. (2016/2708(RPS)) sprzeciwił się jego przyjęciu i wezwał Komisję do wycofania projektu. Rozporządzenie nie zostało przyjęte. „Zwiększa czujność”, „poprawia koncentrację” czy „zwiększa wytrzymałość” odnoszone do kofeiny nie są więc oświadczeniami z wykazu (art. 10 ust. 1 rozp. 1924/2006). Ogólne odniesienie typu „energia” musi towarzyszyć dopuszczonemu oświadczeniu szczegółowemu innego składnika (art. 10 ust. 3). Zob. TSUE C-524/18 Schwabe: towarzyszenie oświadczeniu ogólnemu i oświadczenia zdrowotne na suplementach. Formuła z pkt 4.2 nie jest oświadczeniem i nie „legalizuje” żadnego przekazu o działaniu kofeiny.
10. Czego przepisy nie rozstrzygają
- Płynny suplement do wypicia (np. „shot” w ampułce). FIC nie definiuje „napoju”. Ostatnie zdanie pkt 4.2 i jednostka „100 g/ml” wskazują, że ustawodawca umieścił suplementy, także płynne, w pkt 4.2. Literalnie płyn powyżej 150 mg/l mieści się jednak w pkt 4.1. Tekst tego nie rozstrzyga. Kwalifikację produktu udokumentuj.
- Próg dla składników roślinnych. Stanowisko Komisji z 2017 r. wskazuje guaranę i czekoladę, bez wartości liczbowej.
- Dawkowanie w przedziale. Akt nie mówi, czy podać zawartość dla minimalnej, czy maksymalnej porcji.
- Dodatkowe mg/100 g w suplemencie. Przy literalnym odczycie pkt 4.2 jednostką dla suplementu jest dzienna porcja. Dodanie wartości na 100 g nie jest zakazane, ale nie może przesłaniać wartości na porcję.
- Status przejściowy niedopuszczonych oświadczeń z pozytywną opinią EFSA. Motyw 11 rozp. 432/2012 dopuszcza dalsze stosowanie oświadczeń, których rozpatrywanie przez Komisję nie zostało zakończone (art. 28 ust. 5–6 rozp. 1924/2006). Żaden akt nie przesądza, czy po sprzeciwie Parlamentu obejmuje to oświadczenia o kofeinie. Takie oświadczenia nie są dopuszczone, a ich stosowanie obciąża podmiot pełnym ryzykiem prawnym.
11. Checklista dla działu regulacyjnego
- Kwalifikuj: postać produktu (dawki, nie napój) i cel dodania kofeiny lub składnika z kofeiną. Zapisz uzasadnienie w specyfikacji.
- Policz kofeinę: suma z kofeiny jako takiej i ekstraktów dodanych dla kofeiny, na zalecaną dzienną porcję; osobno pojedyncze spożycie.
- Wstaw dosłowną formułę z pkt 4.2 w języku kraju sprzedaży, z nawiasem z mg na dzienną porcję. Nie używaj formuły z pkt 4.1.
- Pole widzenia: formuła i nawias na tej samej powierzchni co „suplement diety”, czytelne (art. 13 ust. 1).
- Wykaz składników: kofeina dodana jako taka z nazwy; ekstrakt opisany identyfikowalnie; QUID, jeśli eksponujesz guaranę; kofeina jako aromat po słowie „aromat”.
- Rynek PL: zdanie z uchwały ZSD 16/2019 po formule; dzienna porcja ≤ 400 mg, pojedyncze spożycie ≤ 200 mg, bez składników o działaniu synergistycznym.
- Komunikacja: bez oświadczeń o czujności, koncentracji, wytrzymałości i spalaniu tłuszczu przypisanych kofeinie. Formuła i zawartość także na karcie produktu w e-sklepie (art. 14).
Słownik
- Pole widzenia
- Wszystkie powierzchnie opakowania, których treść można odczytać z pojedynczego punktu widzenia (art. 2 ust. 2 lit. k FIC).
- Nazwa środka spożywczego
- Nazwa przewidziana w przepisach, dla suplementu „suplement diety”; nie zastępuje jej nazwa marki ani nazwa fantazyjna (art. 17 ust. 1 i 4).
- Kofeina dodana w celu fizjologicznym
- Kofeina jako taka albo składnik zawierający kofeinę, dodany dla jej działania (stanowisko Komisji, SCoPAFF 16.10.2017), w odróżnieniu od kofeiny jako aromatu.
- Zalecana dzienna porcja
- Porcja produktu zalecana do dziennego spożycia, podawana obowiązkowo na suplemencie (art. 6 ust. 3 lit. b dyrektywy 2002/46/WE). Do niej odnosi się zawartość kofeiny.
Wniosek
Dla kofeiny w suplemencie diety właściwy jest pkt 4.2 zał. III FIC: formuła „Zawiera kofeinę; nie zaleca się stosowania u dzieci i kobiet w ciąży”, w tym samym polu widzenia co nazwa „suplement diety”, z nawiasem podającym zawartość kofeiny na zalecaną dzienną porcję. Pkt 4.1, z „wysoką zawartością kofeiny”, kobietami karmiącymi i mg/100 ml, dotyczy napojów powyżej 150 mg/l. Kofeina z guarany i podobnych ekstraktów dodanych dla kofeiny podlega pkt 4.2 według stanowiska Komisji z 2017 r., a w Polsce wprost według uchwały ZSD 16/2019. Formuła nie jest limitem dawki ani oświadczeniem: dawkę oceniaj według EFSA 2015 i praktyki GIS, a oświadczeń o działaniu kofeiny w UE nie dopuszczono.
Źródła pierwotne
- Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności: art. 2 ust. 2 lit. f, k, l; art. 7, 9, 10, 13, 14, 17, 18, 22, 36; zał. III pkt 4; zał. VII cz. D pkt 3; tekst skonsolidowany 02011R1169-20250401 (tekst pierwotny: CELEX 32011R1169).
- Dyrektywa 2002/46/WE w sprawie suplementów żywnościowych: art. 2 lit. a, art. 6, 8, 9; tekst skonsolidowany 02002L0046-20251126.
- Dyrektywa Komisji 2002/67/WE w sprawie etykietowania środków spożywczych zawierających chininę i kofeinę: art. 2 (uchylona przez rozp. 1169/2011).
- Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006: art. 10, 13, 28 ust. 5–6; rozporządzenie Komisji (UE) nr 432/2012: motywy 10–11.
- Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/1411 w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na niektóre oświadczenia zdrowotne: motyw 6 (kofeina i czujność, EFSA-Q-2013-00399).
- EFSA NDA Panel, Scientific Opinion on the safety of caffeine, EFSA Journal 2015;13(5):4102.
- EFSA NDA Panel, opinie o oświadczeniach dotyczących kofeiny: EFSA Journal 2011;9(4):2053 i 2011;9(4):2054.
- Komisja Europejska, protokół SCoPAFF, sekcja General Food Law, 16.10.2017, pkt A.03 (notyfikacja belgijska 2017/182/B, wykładnia pkt 4.2).
- Parlament Europejski, rezolucja z 7.07.2016, 2016/2708(RPS), w sprawie projektu rozporządzenia zmieniającego rozp. 432/2012 (oświadczenia o kofeinie).
- UK Department of Health, notatka z posiedzenia grupy roboczej Komisji ds. oświadczeń zdrowotnych, 9.11.2015 (projekt SANTE/12128/2015).
- Komisja Europejska, unijny rejestr oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych (stan na 16.10.2026).
- Zespół do spraw Suplementów Diety, uchwała nr 16/2019 z 25.10.2019 w sprawie maksymalnej ilości kofeiny w zalecanej dziennej porcji w suplementach diety; strona Zespołu w serwisie GIS.